Dolaze u Žabljak oko 13 sati i kreću u šetnju gradom i trgovinu neophodne hrane i pića . Po planu je trebalo da se penje Bobotov kuk. Ali, snijeg i nedostatak opreme za penjanje po snijegu su ih preusmjerili na Šljeme. Penjanje počinju sa lijeve strane skijališta Savin kuk, po travnatom terenu a sunčanom i vjetrovitom vremenu. Zadnju četvtinu rute prelaze po snijegu  bez nekog većeg napora. Pogled sa vrha je fantastičan. Snijegom prošarani vrhovi Durmitora, skijalište, nekoliko jezera, visoravan koja počinje da zeleni i još mnogo toga su slike koje su ih zadržale na vrhu znatno više nego što su planirali. Obavezno fotografisanje i naravno,  sa zadovoljstvom otvaraju i treću flašu crmničkog vina. Po silasku odmah nastavljaju do Kanjona Komarnice, gdje namjeravaju  da postave logor. Dolaze u predvečejre, razapinju čerge pored Komarnice, pale vatru i montiraju roštilj. Uz roštilj, pivo i vino, hlađeno u Komarnici, oko logorske vatre ćakulaju zadovoljni do sada odrađenim, doživljenim i viđenim.

 

I ovdje je bila prisutna jutarnja rječna izmaglica. Pažnju im skreće vodopad Skakavica. Uzimaju fotoaparate i oprezno po nepristupačnom i rosom klizavom terenu, prilaze vodopadu nebi li napravili što bolju fotografiju. Skakavica punog volumena, zavijena u izmaglici koja pri dodiru sa tlom pjenuša, pršti i dimi, uz, za vodopade karakteristične zvukove, izgleda zaista prelijepo. Poslije jutarnje kafe, rakije i doručka, pakuju se i idu na četvrtu goru Crne Gore, na Mali Žurim – 1965 mnv.