Preko Vučja, cvijećem uljepšanog Konjskog i Bojovića bara, dolaze do Malog Žurima, planine, čija je fotografija obilježje loga SRD Tima.  Na vrhu ustaljene radnje: posmatranje proljećnog pejzaža travnatih površina Lukavice i susjednog Ilijinog vrha, Velikog Žurima, Borovnika, Gackovih greda, te sniježnih vrhova Maganika, Durmitora, Prekornice, Komova, Prokletija, Lovćena, fotogrsfisanje, upisivanje u knjigu i neizostavno otvaranje četvrte flaše crmničkog vina. Sa Malog Žurima silaze pored Turske kamenice, Zagaračkim Katunom i sredininom Bojovića bara, koje su obrasle mladom zelenom travom, pa su, da bi skratili put izabrali tu prečicu, što je bio loš potez . Bojovića bare su u to doba godine, kada se otapaju snjegovi, prave bare, što su iskusili kada su ugazili u gustu zelenu travu, koja je samo par centimetara virila iz vode. Budući da su svi napunili gojzerice vodom, pravac  kretanja nijesu mijenjali nego su nastavili, i na kraju pregazili naraslu rječicu uz asfaltni put. Marko, vidno ljut  izborom kretanja preko bare, ovu rječicu je pretčao i prilično se okupao. Uz smijeh i komentare ovakvog ishoda, zamijenili su mokru obuću i odjeću. Opšte zadovoljstvo ispunjenim planom, viđenim i doživljenim su upotpunili gala večerom u Kolibi kod Cicmila u Bogetićima.

''Maj je devetnaesti, 8:42 PM – 2006. godine, u Kolibi se pravi zadnja fotografija misije - Četiri gore Crne Gore. Uz večeru, prenose Žaru, sekretaru SRD „TiM“, utiske i doživljaje sa osmodnevnog planinarenja, uz žal što i on nije bio sa njima.''

Dva dana je do referenduma o nezavisnosti Crne Gore. Misija je imala za cilj da putem njihove snažne želje, tada uoči referenduma, emocijama, kroz aktivnosti planinarenja i doživljaja prirodnih ljepota naše drage domovine, daju doprinos ostvarenju sna većeg dijela građana Crne Gore i povrate nezavisnost. U svakom logoru njihov šator je krasila zastavica CG. Na svakom vrhu od 4 gore raširili su  zastavu Crne Gore, nazdravili  za ono veliko DA.

 

Njihove želje su se ostvarile, a molitve uslišile.